Ze zijn al talloze keren op de foto gezet. Door mij, maar vooral door anderen. De ooievaars van Uithoorn. Ze overwinteren meestal in Uithoorn en hebben al een paar keer een nest gehad. Heel bijzonder. Ik fotografeerde ze ook een aantal keren vorig jaar. Hieronder een kleine impressie. De kwaliteit is niet altijd groots, maar de inhoud van de foto's... Daar krijg ik geen genoeg van :-)

 

Vader (r) en moeder in de sneeuw, ruim een jaar geleden.

 

De rest van de foto's zie je hieronder en zo niet: klik op lees meer.

 

 

Zo zag ik de zon over en in de Amstel schijnen. En gelukkig had ik op dat moment een camera bij me. Het voordeel van mijn Powershot.

 

 

Fijne zondag!

 

.., de halsbandparkieten. Je zou bijna vergeten dat ze hier niet thuishoren. En dat ze de nestplaatsen van bijvoorbeeld spechten inpikken. Want ze maken nesten in holen, maar willen ze zelf niet maken. Ze bezorgen hier en daar al overlast, duizenden vliegen er rond. Maar ik vind ze zó leuk. Met hun gekwetter als ze langs- en overvliegen, hun tevreden geluidjes als ze besjes of bloesem eten.

 

Ze zijn moeilijk op de foto te zetten, vind ik. Ze zitten altijd erg hoog. Maar af en toe heb je èn geluk èn je camera bij je. Dat het licht dan niet optimaal is, neem je maar op de koop toe. Je hebt dan ook geen tijd om na te denken, je moet snel kieken.

 

 

Hieronder staan nog twee foto's. Zie je ze niet, klik op 'lees meer'.

 

In oktober 2010 zeggen dat je vast wel binnen een week terug bent en zulke lieve reacties ontvangen KLIK en dan pas in januari 2012 terugkomen. Tja, dat heeft iets langer geduurd. Ik ga het druppelsgewijs weer proberen. Ik zet geen alerts meer aan. Er staan er wel een paar aan - namelijk van de mensen die in mijn niet-virtuele wereld dierbaren zijn :-)) Die ben ik ook trouw blijven volgen al die maanden. Dat ligt iets anders. Ik ga natuurlijk wel weer jullie logs bezoeken. Dat spreekt vanzelf. Maar wel in mijn eigen tempo. Anders wordt het weer een 'moeten'.

 

Er is ook het een en ander veranderd. Zo kreeg ik in juni een nieuwe lens en kocht ik in november 2011 een tweede camera om altijd bij me te hebben KLIK. Ben daar erg blij mee.

 

Geen idee wat ik verder allemaal wil plaatsen hier. Ik plaats net zo lief oude foto's en ook al ben ik een natuur- en buitenmens, wil dat niet zeggen dat al mijn foto's ook natuur en buiten uitbeelden. Ik maak overal foto's van, behalve van mensen (met uitzondering van dierbaren natuurlijk).

 

En ik bewerk mijn foto's ook, daar waar ik dat nodig vind. Ik zie dat als een verlengstuk van het fotograferen. Dat wat mooi is, mag ik best extra benadrukken. Ook croppen doe ik bij gebrek aan nòg meer zoom (daar heb ik echt het geld niet voor). Maar vooral fotografeer ik met plezier, met passie.

 

Ik begin direct maar met foto's van 10 juni 2011, toen ik nog vakantie vierde in mijn geliefde Oostenrijk en wij met 10 graden ergens omhoog gingen, waar we letterlijk met ons hoofd in de wolken liepen. Dat gaf prachtige macro-druppelfoto's. Past wel bij mijn idee van druppelsgewijs. ;-) We stuitten daar trouwens ook nog op iets heel bijzonders: een reekalfje, niet groter dan een normale huiskat. Moeders was in de buurt, dus we zijn gauw doorgelopen en de foto's zijn niet van grote kwaliteit, maar het moment was heel bijzonder. Je ziet ook daar wat foto's van.

 

 

 

 

 

Zie je de foto's hieronder niet: klik op 'lees meer'.

 

Mijn teen is zo goed als hersteld en ik heb mijn eigen laptopje weer terug. Ik ben zo blij als een kind en heb constant het gevoel dat ik vlieg ;-)

 

Daar hebben de onderwerpen op onderstaande foto's vast ook 'last' van. Gewoon een allergaartje vliegende objecten dus. Klik op lees meer als je maar 1 foto ziet.

 

En ik wens iedereen een fantastisch weekend verder!

 

Zweefvliegtuig boven het Alpbachtal, Oostenrijk. Juli 2010

 

Ik kan er van genieten. Dat heerlijke onstuimige weer. Wind in mijn haren en pal tegen de wind in. Heerlijk. Hier en daar waaien al blaadjes op. De wisseling der seizoenen is in volle gang. Maar herfst is het nog niet. En dat hoeft ook niet.

 

Nog steeds put ik uit het archief en daar komt onderstaande foto dus ook vandaan. Het is de Echinacea purpurea, oftewel de Rode zonnehoed. Met sluipwespje? Echinacea staat bekend om zijn weerstandsverhogende en antiobiotische eigenschappen - zei de Fytotherapeut ;-)  Ik heb het altijd in huis. Zowel in capsules als vloeibaar. Ideaal. En in de tuin omdat ik het mooi vind. Elk jaar komt het trouw op. Deze foto is van vorig jaar.

 

We zijn in Oostenrijk ook een aantal keren omhoog gegaan via een kabelbaan in een kabine. Stoeltjesliften kunnen niet, omdat we de honden hebben. Maar gelukkig gaat het bijna altijd om kabines in het zomerseizoen in Oostenrijk. Onze eerste baan dit jaar was de Lünerseebahn die - voor de hand liggend - ons naar de Lünersee bracht. En daar hebben we in 4 uur tijd een best wel pittige, maar vooral prachtige wandeling gemaakt. Wat was (en is ;-)) het daar mooi. Het ziet er zalig koel uit op de foto's. Misschien helpt dat wat als het zomerweer hier weer in extremen schiet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De zon gaat onder... En verdwijnt achter het Karwendel...

 

klik op foto voor muziek ;-)

 

En klik op lees meer voor de lyrics...